ο άνθρωπος που κοιμάται δίπλα σου
για μια στιγμή, τα πρωινά
πάντοτε είναι ξένος
να συνθέσεις
εύκολο είναι
νεύμα, το πέρασμα
και κάποτε την πιο κλειστή σκιά
από το δρόμο φώναξαν
έδωσες τη σιωπή
ονόματα ήρθαν
δάχτυλα γέμισαν
με μελανιά τους τοίχους
για μια στιγμή, τα πρωινά
πάντοτε είναι ξένος
να συνθέσεις
εύκολο είναι
νεύμα, το πέρασμα
και κάποτε την πιο κλειστή σκιά
από το δρόμο φώναξαν
έδωσες τη σιωπή
ονόματα ήρθαν
δάχτυλα γέμισαν
με μελανιά τους τοίχους