`

μέρα επιφωνημάτων
πηγή

στη θάλασσα

άκουσε
τη φωνή του

~

σώμα
πριν τη μικρή φυγή
καθορισμός
αγγείο

βιομηχανική θάλασσα
πόσο είσαι
καθησυχαστική

ακρωτηριασμένες

οι φωνές τα μάτια σου 

ακουμπούνε

καλλιγραφία

υπάρχει μία στιγμή
που η γραμμή αιωρείται
και έπειτα εξαπλώνεται
άγνωστο πως
στη θάλασσα του ονείρου

η προσφορά

με τις οσμές
που αμυδρά 
θυμίζουν φθινόπωρο
όρμησαν τα παιδιά
κρατώντας τη μνήμη

πυρά

νιφάδα στάχτης

η βροχή

πάνω στο πρόσωπό σου

γαλάζια ανάμνηση

βαδίζει

στην άδεια σκέψη

ματαίωση

ονειρεύτηκα

το λεμονόδασος

πριν από τη φυγή

φευγαλέα...

στα κυματιστά νερά 
διαθλάται
η ενοχή σου

Ο Αλλος

Η πιο αγαπημένη αναπνοή
αυτή που χάθηκε στις σκέψεις
Γέρνει στις φυλλωσιές 
και μας παρατηρεί... 

Ακτή

Στο δρόμο χάθηκε η βροχή
Πήρε μαζί της
λέξεις, φθόγγους και πολεμιστές
από την άλλη όχθη
Αν τους μαζέψεις όλους μαζί
θα φτιάξεις ένα σώμα από κοράλλι
Μια παρτιτούρα της σιωπής