~

ο φόβος

θα εκληφθεί

ως έλλειψη αγάπης

πάνω σε δέρμα

που θέλει να αφεθεί

τα λόγια 

μόνο κακό 

θα φέρουν

έρχονται από μια όψη

της βροχής

βίας

στοιχείο

γνώση

~

για το ψυχρό δωμάτιο, το κενό, το φλέγον
αυτό που δεν αφήνει 
ν' ακουμπήσει το γνώριμο
σκιά
πέπλο που είναι
πέπλο που φέρει
την ανάσα
οι πόνοι στη βουβωνική χώρα
είναι κενοί

άκριτος
παραδομένος

~

Ο καθένας έχει μια τέτοια στιγμή. Το χώμα, υγρό, δυνατό μέσα στη χούφτα του. Πίεση , πλάσιμο, με τραβηγμένο το βλέμμα. Την ονειρεύτηκα αυτή τη στιγμή ή κάποτε μ'έκλεισε; Τα παιδιά είναι τόσο σίγουρα ,όταν ανατέλλει το φεγγάρι. Συνομιλούν μαζί του. Μετρώ τα βήματα. Ένα, δύο, τρία. Έχει φωνές εδώ έξω και απειλούμαι. Όταν φτιάχνω τα σχήματα, χαμογελώ. 

αυτή η βάρκα
κλεμμένη στο φως
εντείνεται 

~

Κάτω από το δωμάτιο ζούσε μια οικογένεια με ένα σκυλί. Ένα θηλυκό σκυλί με άσχημο πρόσωπο. Έμοιαζε να το ξέρει.


το στίγμα
όταν μακραίνουν
σταγόνες στη θάλασσα


Αυτοκτόνησε, όταν αισθάνθηκε ότι την εγκατέλειψαν. Έτσι είπαν τα παιδιά. Συγκρατημένα περήφανα. Τώρα, ακούω τους ήχους της γειτονιάς. Ό, τι μηχανικό παρήγορο.


για να σταθώ 
στα χέρια ένα χνούδι

~

τυχαία
τα βράδυα παρακολουθώ τη γυναίκα 
που καθαρίζει το σουβλατζίδικο

τη λεκάνη
την πεισματική έκφραση
το στεγνό και σίγουρο χαμόγελο

στο ίδιο τραπέζι είμαι
στην ίδια θέση

γυαλιστερή πνοή
το μόνο που συγκρατώ

εδώ
τις άκρες του δέρματος μου
τις ξένες

ξέρω

τώρα κοιτούν