Κυριακή, 26 Ιουλίου 2015

~

στην ίδια διαδρομή
σαν σε απόγνωση
μήπως γι'αυτό;
και έρημα
έρημα βήματα να πληθαίνουν
προς τη γιορτή
την εστία
το άναμμα του πρωινού άστρου
και της φωνής του
πάντα κραυγούλα
αναίτια
ανυπόφορη 
κλίμα ή τα μεγάλα μάτια


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Όσα γράφονται εδώ, συνομιλούν. Η μη απάντηση, προσπάθεια μη παρέμβασης.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ